Yıkılan taşların hepsini istif etti, Serhat gerçekten de değişmişti. Bir bardak su almaktan acizken şimdi üç saatlik uykuyla çalışıyordu, soluk almak için bile anasının yaptığı çayı içerken dinlenebiliyordu. Rüstem’de dünden beri Serhat’tan gözlerini bir an için bile ayırmıyordu ve yanında Cemil’le oturmuş Serhat’ın iki yudumda bir bardak çayını içtiğini görünce; sadece bakakalmışlardı özelliklede Cemil oğlunun bu hali onu gerçekten de gururlandırmıştı…
Rüstem, Cemil’in oğluna bakışını izliyordu ve oda ona baktı.
-Cemil gerçekten de oğlum değişmiş! “Cemil Rüstem’e baktı ve başını sallayarak ona cevap verdi.
-Haklısın Rüstem çok değişmiş gerçekten bende gözlerime inanamıyorum; askerlik gerçekten de adam ediyormuş buna şahit oluyorum! “Rüstem, Cemil’i dinlerken ikisini gözleri Serhat’daydı.”
-Cemil, eskiyi açmak istemiyorum ama burada olmam onun sorumsuzluğu yüzünde yaşadığım günleri unutmadım ve sadece senin için buradayım…
-Farkındayım Rüstem, yaşadığın o olaylar o kadar da kolay değildi ve unutulacak kadar da kolay değildi.
Serhat, onlar sohbet ederken taş duvarı örmek için çilim toprak almak için tarladaki çilim toprak kısma gitmek için kazma, kürek ve toprağı koymak için çuval alıp yürümeye başladı ve Rüstem ve Cemil çaylarını içerek Serhat’ı izliyordu. Nasıl yapacağını nereden bilebilirdi ki? İşte asıl soru buydu.
-Senin oğlun inşaattan gerçekten iyi anlıyor ve buna gözlerimle şahit oluyorum “Cemil, Rüstem’le oğlunun değişimi hakkında konuşmaktan çok memnundu çünkü eskiden kapısına sıra olan komşuların şikayetlerini hatırlayınca şimdiki sohbet nedenleri oğlunun işinde ne kadar ustalaşmış oluşu hakkında konuşmalarıydı.” Ne kadar konuşsalar da bunun cevabı Serhat’daydı ve Serhat tarlanın sonundaki çilim topraktan bir çuval toprak çıkartıp sırtında evin yanına getirdi ve bir kova suyla karıştırdı iyice. Sonra taşları yerleştirerek çamurla sabitledi. Taşları ve ocak başını hızlı çalışarak akşam olmadan bitirdi
